AI-diagnose

Diagnose, geen advies

Het woord is bewust uit de geneeskunde geleend. Een diagnose benoemt wat er mis is. Advies oppert wat prettig zou zijn. Dat verschil doet ertoe, want de meeste AI-rapporten in het middenbedrijf zijn van de tweede soort: twintig aanbevelingen, geen oorzaak, en dus niets waar iemand op aangesproken kan worden.

Een bruikbare diagnose eindigt in een zin van de vorm: dit werkt niet omdat X. Kan dat niet, dan is er niet diep genoeg gekeken.

Waar naar gekeken wordt

• Het proces, zoals het echt loopt en niet zoals het schema zegt dat het loopt
• De data, en dan vooral of dezelfde term op twee afdelingen hetzelfde betekent
• Het besluitpad, dus wie nee mag zeggen en of diegene dat ook doet
• De vaardigheden, en dan specifiek wie een uitkomst kan beoordelen en niet alleen produceren

De oorzaken die steeds terugkomen

In de praktijk is het antwoord zelden technisch. Meestal is het een van deze drie: niemand is eigenaar van het proces, dus geen enkele verandering is af te dwingen. Of de data betekent in verschillende systemen iets anders, waardoor elk model erop fout is op een manier die niemand opmerkt. Of een leverancier heeft iets gebouwd dat werkt en is vertrokken, waardoor niemand het kan aanpassen.

Alle drie zijn organisatorisch. Daarom concludeert een diagnose die alleen naar de techniek kijkt meestal dat alles in orde is, terwijl er niets werkt.

Diagnose en scan

De termen overlappen. In ons eigen vocabulaire is de AI Readiness Scan het product dat dit onderzoek uitvoert en daarna verder gaat: kansen rangschikken en een roadmap opleveren. De diagnose is het deel dat de oorzaak vaststelt.